หลังจากที่เราอพยพโยกย้ายตัวเองหนีน้ำท่วมออกจากบ้านที่คาซ่าวิลล์ 2 แล้ว ก็มาอยู่ที่โรงงานอากงอาม่า ณ กำนันแม้น 26 ที่นี่อานะมีเพื่อนเล่นมากมาย ทั้งคนงาน ทั้งเด็กรุ่นเดียวกัน แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง อานะเริ่มช่างจ้อพูดเก่ง น่าจะเป็นเพราะคนเยอะด้วยอานะจึงพยายามแสดงออกถึงการอยากพูดอยากคุยกับคนอื่นๆ

Image

ช่วงกลางวันอานะจะมานั่งเล่นกับพี่คนงาน ยายก็มานั่งตัดขี้ด้าย ยิ่งช่วงน้ำท่วมมีการตุนน้ำไว้มากมายก็ต้องมานั่งกรอกน้ำแจกจ่ายให้คนงานไว้กินกัน เฮ้อออออ.. ชีวิตตอนนั้นแม่เซ็งมาก งานอานะก็มีติดต่อมาแต่ไม่สามารถไปได้ งานพิธีกรของแม่ก็ต้องหยุดทำเพราะน้ำท่วมไม่สะดวกไปถ่าย ชีวิตอานะช่วงนั้นดูดิ่งลงทันทีจากที่เคยได้รับงานจุกจิก ต้องเบรคไปจนกว่าจะสิ้นสภาพน้ำท่วมกทม.

Image

อยู่บ้านอากงอาม่าชีวิตไม่ได้ลำบาก แต่ว่าสถานที่มันเล็กเพราะที่บ้านเก็บสินค้าเยอะและมีฝุ่นมากไปหน่อย แม่คิดว่ามันอันตรายต่อวัยของอานะในช่วงนั้นมากๆ แต่เราก็พยายามให้นอนในห้องและเปิดแอร์ดูทีวีเอา

ช่วงวันลอยกระทงไม่มีที่ไป ก็ลอยมันหน้าบ้านนั่นแหละ หาซื้อกระทงไม่ได้ก็ทำเอง เอากระดาษนิตยสารเด็กมาพับทำกระทง โถ..ชีวิต

Image

เอาน๊าลูกเอ๋ย.. แม่ทำดีที่สุดแล้ว ขอให้หนูมีรอยยิ้มอย่างเดียวเป็นพอ

Image

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s