ตั้งแต่อานะเกิดพวกเราได้ย้ายมาอยู่ ณ บ้านคาซ่าวิลล์ 2 ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 53 เราอยู่กันเป็นบ้านแรกๆ ในซอย 17/1 จากนั้นไม่นานก็มีหมาตัวเล็กๆ เป็นขี้เรื้อนตามตัวมุดรั้วบ้านมาเล่นด้วยตลอด ลักษณะมันเหมือนหมาผสมกลายๆ แต่ได้ทางปอมมาเยอะ หน้าตาตลกมากนิสัยดีนะ ทุก 6 โมงเช้า จิ๋วจะมาตะกุยข้างกระจกมาขอเข้าบ้าน เข้ามาก็มากินอาหารของไอ้โต้ (หมาแก่) ของเรา และก็มานั่งดูยายทำกับข้าว อานะก็นอนอยู่ในเปลนอนมองมันเคลื่อนไหวไปมา

Image

อานะเด็กเกินไปกว่าจะเล่นกับจิ๋ว ช่วงนั้นอานะแค่ 2 เดือนกว่าๆ (จิ๋วอายุประมาณ 3-4 เดือน) พอเอาอานะมานอนเล่นไว้บนโซฟาจิ๋วจะชอบงับถุงเท้าน้องและลากไปเล่น แม่ก็ดุ เพราะไม่รู้ว่าเป็นหมาใคร มีเจ้าของไหม สงสัยมานานว่าทำไมเจ้าของไม่มาตาม บางครั้งหมาก็ไม่ยอมกลับบ้าน ดึกมากแล้วก็ยังนอนหลับในบ้านเรา จนต้องเดินไปกดกริ่งตามบ้านหาเจ้าของ สุดท้ายก็รู้ว่าเป็นหมาบ้านมีดี (ต้นซอย 17/1)

จิ๋วหรือหมูกรอบ เป็นหมาที่ทุกบ้านรักมาก เพราะมีนิสัยน่ารักช่างประจบ มันสามารถเดินถึงหน้าหมู่บ้านได้โดยมีลูกบ้านแทบทุกหลังและยามทุกคนรู้จักหมด บางครั้งยามต้องปั่นจักรยานมาส่งบ่อยๆ เพราะมันวิ่งทะลุซอยนั้นไปซอยนี้ตลอด จิ๋วเคยโดนคนงานกวาดถนนและพวกช่างต่อเติมบ้านขโมยด้วยแต่ยามจำได้ว่าเป็นหมาของใครซอยไหนก็เลยรอดไป

หลายคนคงสงสัยว่าทำไมเจ้าของหมาถึงปล่อยหมาแบบนี้ … เราก็ไม่รู้อ่ะ ไม่อยากแสดงความคิดเห็นว่าบ้านนั้นเ้ค้ารักหมาแค่ไหน แต่บ้านเรารักหมาเค้ามากๆ มีอะไรก็จะซื้อมาให้ตลอดทั้งของกินของเล่นประจำ มานอนกินที่บ้านเราเหมือนบ้านมันเอง

จนวันหนึ่งอานะหลังแข็งทรงตัวได้นั่งรถเข็นแบบขาสอด (รถหัดเดิน) ได้แล้ว จิ๋วก็คอยเล่น คอยผลัก คอยตะกุยรถอยู่ใกล้ๆ เห็นแล้วบางทียังคิดว่าจิ๋วช่วยเลี้ยงน้องดีจัง ชีวิตจิ๋วมาอยู่ที่บ้านเรามากกว่าอยู่บ้านเจ้าของตัวเองสะอีก เราชอบนะ เพราะเป็นคนรักสัตว์อยู่แล้ว ในคลิปที่เคยอัดเล่นๆ ไว้กับอานะจะมีจิ๋วติดมาตลอด วิ่งตัดหน้ากล้องบ้าง ไม่ก็เห่า ไม่ก็แกล้งเด็กไปเรื่อย เวลาพาอานะไปถ่ายรูปที่สนาม จิ๋วก็จะวิ่งไล่งับกระโปรงเราหรือถ้าเดินๆ อยู่นอกบ้านมันก็ไล่งับรองเท้าแตะที่ใส่ เรียกได้ว่าเดินไปที่ไหนปากหมาก็งับติดส้นรองเท้าไปเลย ฮามาก (อารมณ์หมาอยากเล่นด้วย)

พอในหมู่บ้านเริ่มมีลูกบ้านเยอะขึ้น ซอย 17 และซอยอื่นๆ เริ่มทยอยขายหมด จิ๋วเริ่มโตเริ่มเก่งที่จะหลบรถและก็เดินไปเที่ยวเล่นอยู่ตามบ้านอื่นๆ มากขึ้น ไม่ค่อยจะมาบ้านเราบ่อยนัก แต่ก็แวะมาทุกวันแหละ มาเช็คชื่อและก็กลับ บางบ้านที่เคยคุยกันเค้าก็บอกว่ามันเคยไปค้างที่บ้านเขาด้วย เจ้าของก็ไม่มาตาม

Image

และแล้วชีวิตจิ๋วก็ไม่ได้มีความสุขอยู่กับพวกเราชาวคาซ่าวิลล์ 2 นานนัก

เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2555 (ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 จากคำบอกเล่าของพี่ขุนเดช) ไอ้จิ๋วได้เสียชีวิตลงเพราะถูกหมาโหด 2 ตัว ณ บ้านหลังหนึ่งในซอย…. (ตัน) กัดมันรุมฉีกร่างจนตายคาที่ แล้วเจ้าของหมาที่ทำร้ายนั่นก็เอาศพจิ๋วใส่กล่องรองเท้าฝากรปภ.มาคืนบ้านมีดี ………….. รับไม่ได้อย่างรุนแรงว่าทำไมถึงทำแบบนี้ แต่ว่ามันเป็นเรื่องของเจ้าของหมา 2 ฝ่าย เรามันเป็นแค่คนสนิทของหมาที่ตายไปแล้วก็เท่านั้น ทุกคนในหมู่บ้านเสียใจมาก อาลัยต่อการจากไป และขออย่าให้เกิดเหตุการณ์นี้กับหมาของใครอีกและก็คงไม่มีหมาตัวไหนมาแทนจิ๋วได้เช่นกัน

ขอให้จิ๋วไปสบายและถ้าอานะได้อ่านบันทึกนี้แม่อยากจะบอกว่าจิ๋วเป็นเพื่อนที่ดีของอานะมากๆ คอยนอนเฝ้า คอยเล่นให้หนูได้ขำตลอด จิ๋วชอบทำตัวตลกๆ ให้อานะขำ ตอนยังพูดไม่ได้อานะเห็นจิ๋วเดินมาก็ยิ้มเลย พอเริ่มพูดได้อานะก็จะเรียก “จิ๋ววววว” หนูพูดได้เกือบชัดแล้วครับ แต่จิ๋วไม่สามารถรอเล่นกับหนูได้ บ๊ะบายนะจิ๋ว

One response »

  1. Trazy พูดว่า:

    เคยเจอเจ้าหมูกรอบตอนไปเทวบ้านเพื่อน เพื่อนก็รักหมูกรอบบอหแต่ว่าเจ้าของไม่เอา ผล่อยทิ้งวิ่งไปมาในหมู่บ้าน ด้วยความน่ารักพี่เลี้ยงลูกถามเค้าให้มั้ยถ้าไปขอ.หลับบ้านคราวฟน้าจะมารับไปอยุ่กับแม่เค้า แม่เค้าอยากได้หมา.ยังไม่ทันได้ไปขอเลยก็มาจาหไปเสียก่อน ขอให้หมูกรอบไปเกิดในที่ที่ดีๆน้าาา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s