พอดีใกล้ถึงวันเกิด แม่ก็พาไปไหว้หลวงโสธรแบบนี้ประจำก่อนวันเกิดทุกครั้ง

ถามว่า..ทำไมต้องไปด้วยหล่ะ

แม่ตอบว่า..เพราะเราเป็นลูกหลวงพ่อโสธร

ประการที่ 1 เกิดจ.ฉะเชิงเทรา
ประการที่ 2 เกิดอุบัติเหตุทางน้ำแล้วขอให้หาเจออย่างรอดและปลอดภัย

ใน อดีตตอนเด็กๆ (สมัยเตาะแตะ) ฝนเคยคลานๆ อยู่แถวท่าน้ำที่หน้าบ้านริมคลอง และจู่ๆ ก็หาไม่เจอ แต่มีคนอีกฝั่งเห็นว่าตกน้ำ และหายไปเกือบ 3 นาที แม่ก็ยกมือพนมอธิษฐานขอให้เจอด้วย เพราะฝนเด็กมากอีกอย่างเป็นลูกคนเดียว (คือแม่ตั้งใจจะมีลูกคนเดียว) สรุปก็เจอฝนคว่ำหน้าอยู่ในน้ำ มีคนไปดึงขึ้นมา

ฝนฟังแล้วก็อึ้ง คือ .. ไม่เห็นรู้เรื่องเลย จะไปรู้เรื่องได้ไงก็ยังเด็ก

แต่ แล้วไอ้ที่จำได้คือ ประมาณ 6-7 ขวบ ฝนก็ตกน้ำจมน้ำเกือบตายเหมือนเดิม ณ คืนหนึ่งนานมาแล้ว (เหมือนเล่านิทาน) ฝนจะเข้านอน แต่ชอบนอนกับยายเพราะท่านจะเล่านิทานให้ฟัง (ก็เด็กอ่ะนะ) ปกติเดินไปนอนบ้านตากับยายก็ได้นะคะ ไม่ได้ไกลจากบ้านแม่เราเท่าไหร่ เพราะบ้านของครอบครัวคนไทยมักจะปลูกพื้นที่ใกล้ๆ กัน แต่พิเรนท์ไง เรียกร้องให้ยายพายเรือมารับ (บ้านไม่ได้ไกลกันเล๊ย แต่ลูกคนเดียวไง มันเลยสะดิ้งมากมาย เอาแต่ใจ) ยายก็พายเรือมารับ แต่พิเรนท์กว่า..ทำเป็นหลับตาเดินว่าเดี๋ยวจะไปถึงต้นเสาที่ผูกเรือให้ดู แม่กับยายคุยกันอยู่ไม่ได้ใส่ใจไอ้เด็กบ้าคนนี้ เหอๆ และแล้ว “ตูม” ตกน้ำคร้าบบบบบบบบ จำได้เลยว่าอึดอัดในจมูกมาก หายใจไม่ออก ปวดสมอง มันรู้สึกแสบๆ แต่ก็ยังกอดเสาที่เป็นต้นเสาของท่าเรือนั้นอยู่อย่างแน่น ไม่ปล่อย จากนั้นรู้สึกเหมือนมีคนจิกผมขึ้นมาและคลำตัวกระชากดึงขึ้นจากนั้น แม่เล่าให้ฟังว่าคุยกับยายอยู่ฝนไม่ได้รอเลยยย เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง แม่เสียใจด้วย และไม่ให้ลงเรืออีกต่อจากนั้น น้ำก็ไม่ให้เล่น

ด้วยเหตุนี้เองแม่ก็นึกได้ว่าปีนั้นไม่ได้พาไปไหว้หลวงพ่อโสธรท่าน คงเป็นไปตามที่แม่เคยสัญญาไปตั้งแต่ครั้งก่อน จากนั้นฝนก็ถูกสั่งห้ามการเดินทางทางน้ำอีกเลย ถึงจะไปได้แต่ห้ามลง ห้ามเล่น สระน้ำว่ายได้ แต่น้ำทะเล น้ำตก น้ำคลองไม่ให้เล่น ทุกครั้งที่ไปทะเลจะแอบเสมอ โกหกว่าไปไม่ไกล ไม่ได้นั่งเรือ (บาปนะคะแต่อยากไปนี่หน่ะ) เวลานั่งเรือไกล (อย่างเกาะกูดก็กลัวมากนะ) ลงเล่นน้ำลึกมากกว่าหัว ขาหยั่งไม่ถึงก็อึดอัดแน่นหน้าอก ก็ถีบตัวเป็นหมาอยู่ในน้ำ เหอๆ ใจมันรักเหลือเกิน หลังๆ เลยไม่เลยน้ำแล้วใช้กินบรรยากาศอย่างเดียว เดินแค่เข่าพอ ^^

มีอยู่ ครั้งหนึ่งเมื่อสมัยอายุ 22 ปี ฝนไม่ได้ไปไหว้หลวงพ่อโสธรกับแม่ เพราะช่วงนั้นแม่ซื้อรถใหม่ให้ ซิ่งมาก ร่อนมาก อยู่แต่ในกทม. มีรถก็ไม่กลับบ้าน อ้างติดเรียน

และแล้ววันที่ 29 ส.ค. จำวันได้แม่นก็เกิดอุบัติเหตุรถชนพังยับ สลดสิ แม่ก็จัดให้ชุดใหญ่เลย……..เมิงเนี่ยนะ $$@%@%^%^@@@!&^*()( ตบท้ายด้วย “บอกแล้วใช่ไหมให้กลับมา”

ฝนก็อึ้ง ตั้งแต่นั้นเชื่อเลยค่ะ และเชื่อมาตลอด ดีหนักหนาที่ครั้งนั้นไม่ถูกอัดคาพวงมาลัย โชคดีสำหรับเรามาก

จากนั้นมาก็จะไปไหว้หลวงพ่อโสธรท่านเสมอและต้องก่อนวันเกิดเท่านั้น
ฝนไหว้แบบมาเคารพสักการะ

แต่แม่ไหว้แบบขอบคุณท่านที่ทำให้มีทุกวันนี้และฝนยังอยู่กับท่านตลอดไป อืม….ซึ้งนะ สำหรับเรา เพราะบ้านเรามีกันแค่สองคน ……

จบและ .. มาเล่าสู่กันฟังนะคะ
จะบอกว่าใครขอหลวงพ่อท่านกรุณารีบแก้บนให้เรียบร้อยนะ นะ นะ ^^

ปล. ฝนหน้าเป็นสิวไม่ได้แต่งหน้า เพิ่งย้อมผมดำมาด้วย งืมๆ หน้าแปลกไปเน้อ ใช้มือถือถ่ายเลยไม่ชัดเท่าไหร่ แถมผมเพิ่งสระมาอีกหัวบานได้อีก 555

เกร็ดความรู้เล็กน้อย
ความศักดิ์สิทธิ์
ความ ศักดิ์สิทธิ์และอิทธิปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อโสธร เป็นที่ประจักษ์แก่ผู้คนมากมายที่มีจิตศรัทธา และเชื่อมั่นในบุญกุศลที่หลั่งไหลมากราบไหว้สักการบูชา และขอพรบารมีจากหลวงพ่อ จนเป็นที่กล่าวขานบอกเล่าต่อๆ กันมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทางค้าขาย ทางคงกระพัน ทางแคล้วคลาด ทางรักษาโรค โดยใช้ขี้ธูป ดอกไม้บูชาที่แห้งเหี่ยวแล้ว และอธิษฐานหยดเทียน ขอน้ำมนต์จากหลวงพ่อ มาทำยา

ดังมีเรื่องเล่าว่า สมัยหนึ่งชาวบ้านโสธรเกิดทุพภิกขภัยข้าวยากหมากแพง ฝนก็แล้ง จนเกิดโรคระบาด ทั้งคนและสัตว์ล้มตายไปมาก มีครอบครัวหนึ่งป่วยเป็นไข้ทรพิษ เมื่อหมดทางรักษาก็ไปนมัสการอธิษฐานขอความคุ้มครองจากหลวงพ่อ และนำเอาขี้ธูปและดอกไม้แห้งที่บูชาหลวงพ่อ และหยดน้ำตาเทียนที่ขอน้ำมนต์ แล้วเอามาต้มกิน ปรากฏว่าโรคหาย กิตติศัพท์หลวงพ่อจึงได้โด่งดังไปทั่ว ถึงกับมีการสมโภชและแก้บนกันตราบทุกวันนี้

แม้กระทั่งชาวต่างประเทศ ได้แก่ ฮ่องกง ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ ฯลฯ ก็มากราบไหว้บูชาบนบานไม่ขาดสาย และบางรายมาแก้บนเช่นเดียวกับคนไทย การแก้บนหลวงพ่อโสธรที่นิยมกันคือ ละครชาตรี ไข่ต้ม ผลไม้ และพวงมาลัย
เรื่องที่ห้ามบนบาน
มี เรื่องเล่าจากผู้เฒ่าผู้แก่สืบมาว่า เรื่องที่ห้ามบนบานกับหลวงพ่อโสธรคือ เรื่องขอไม่ให้เป็นทหาร กับเรื่องขอบุตร ทั้งนี้เพราะหลวงพ่อท่านชอบให้คนเป็นทหารเพื่อจะได้ปกปักรักษาบ้านเมือง และคนที่เป็นทหารก็เป็นเสมือนลูกหลานของท่าน ดังนั้นใครที่มาขอไม่ให้โดนเกณฑ์ทหาร เป็นต้องถูกเกณฑ์ทุกราย ! และคนที่มาขอบุตร ก็มักจะได้บุตรที่มีอาการไม่ครบ 32 เนื่องจากว่าท่านได้ส่งลูกหลานซึ่งเป็นทหารที่บาดเจ็บล้มตายมาให้นั่นเอง ! เรื่องนี้เท็จจริงประการใดคงต้องพิจารณากันเอาเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s